Tag Archives: កំណាព្យ

កំណាព្យ ពុកម៉ែ ខ្ញុំចាំ

កាលរៀននៅវិទ្យាល័យ១០មករា ១៩៧៩ ខេត្តសៀមរាប និងរៀននៅមហាវិទ្យាល័យភាសាបារាំង (DEF) នៃសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទភ្នំពេញ ចន្លោះពីឆ្នាំ១៩៩៨ ដល់២០០៣ ខ្ញុំចូលចិត្តសរសេរកំណាព្យណាស់ ហើយតែងតែផ្ញើទៅកាសែតកោះសន្តិភាព និងទស្សនាវដ្តីប្រជាប្រិយ។

កំណាព្យខ្ញុំជាង២០ត្រូវបានចុះផ្សាយ តែសោកស្តាយស្រាវជ្រាវរកអត់ឃើញ។

អត្ថបទនេះ ប្អូនស្រីខ្ញុំ Srey Toch រកឃើញដោយចៃដន្យ ដែលត្រូវបានចុះផ្សាយក្នុងខ្ទង់សួនកំណាព្យរបស់កាសែតកោះសន្តិភាព (ខ្ញុំភ្លេចថ្ងៃខែចុះផ្សាយហើយ)។

po

https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Froubroum%2Fposts%2F10208748224257214%3A0&width=500

Advertisements

ពុកអើយ

ពុកអើយសូមលោកកុំតូចចិត្ត

ទោះយើងក្រពិតមិនជាថ្វី

 

លោកមានគុណណាស់លើសអ្វីៗ

នាមកូនប្រុសស្រីមិនប្រកាន់

ពុកអើយវាសនាបានកំណត់

ប្រៃល្វីងជូរចត់ឥតក្របខ័ណ្ឌ

 

អ្នកខ្លះគេមានព្រោះត្រូវប៉ាន

ដីគ្រប់ខេត្តខណ្ឌឡើងតម្លៃ

ពុកអើយអ្នកខ្លះលួចកិបកេង

គ្មានគិតគេឯងទេម្ចាស់ថ្លៃ

 

អោយតែបានលុយឥតសំចៃ

គេអស់ជើងដៃខ្លួនរកស្រួល

ពុកអើយកូនដឹងលោកចង់បាន

ឱ្យបុត្រគ្រប់ប្រាណមានទំនួល

 

ដឹងខុសដឹងត្រូវឥតប្រែប្រួល

រស់នៅស្រួលបួលក្នុងសង្គម

ពុកអើយម៉ូតូវីឡាឡាន

មិនអាចប្រៀបបានទ្រព្យឧត្តម

 

មានតែវិជ្ជាសែនសក្តិសម

 

ពុកផ្តល់ឱ្យខ្ញុំថេរយូរលង់

 

 

ដោយ អ៊ឹង ចំរើន